مهدوی کنی رییس مجلس خبرگان اسلامی در کما بسر میبرد. کنی یکی از پایه گذاران و فرمانده "کمیته انقلاب اسلامی" بود که وصف جنایاتش عالمگیر شده است. پس از تحولات سال ٨٨ و شکلگیری طیف جدیدی از مخالفین احمدی نژاد و خامنه ای در مجلس خبرگان، مهدوی کنی بعنوان عنصری که نزد همه جناحهای درگیر "مقبولیت" دارد، به ریاست مجلس خبرگان رسید. رو به مرگ شدن وی به جدالهایی حول ریاست جدید مجلس خبرگان در باندهای اسلامی دامن زده است.
اما مسئله فراتر از مرگ عنقریب کنی و ریاست مجلس خبرگان است. چند هفته قبل برای اولین بار دری نجف آبادی وزیر سابق اطلاعات، بحث جانشین خامنه ای پس از مرگش را به مطبوعات کشاند. انتخابات مجلس خبرگان یکسال و اندی دیگر برگزار میشود. از آنجائیکه خامنه ای وارد دهه هشتاد عمر خود میشود، از نظر کاربدستان رژیم اسلامی مجلس آینده خبرگان باید مسئله جانشینی خامنه ای را بشکل حقوقی تعیین تکلیف کند. جناحهایی در جمهوری اسلامی مانند رفسنجانی- روحانی و طیفهایی از اصلاح طلبان حکومتی تلاش میکنند با تصرف کرسی های مجلس خبرگان، توازن قوای جدیدی را در جنگ جناحها به نیروی مقابل تحمیل کنند و از این رهکذر سهم بیشتری در انتخاب "جانشین رهبر" بخود اختصاص دهند.
انتخابات مجلس خبرگان بخودی خود اتفاق مهمی محسوب نمی شود، زیرا که توافق جناحهای درگیر بر سر هر سناریویی پس از مرگ خامنه ای، از طریق رای گیری در مجلس خبرگان حاصل نمیشود. در این ارتباط، وقوع احتمالات مختلف تابعی از توازن قوای عمومی در کل ساختار سیاسی رژیم خواهد بود. همین امروز و بویژه پس از سال ٨٨ خامنه ای نفوذ خود را در میان بخش وسیعتری از شرکای قدرت خود از دست داده است. این وضعیت و نبود چهره های با اتوریته، مسئله "رهبری" را برای کل جمهوری اسلامی به یک معضل بزرگ تبدیل کرده است. از نظر حکومت اسلامی کل این بازی زمانی میسر است که مردم سرنگونشان نکرده باشند. این نگرانی شماره یک رژیم اسلامی است.*
محمد رضا پویا
مندرج در ژورنال یكشنبه ۱۸ خرداد ۹۳- ۸ ژوئن ۲۰۱۴
سایت ژورنال:
فیس بوك: ژورانال روزانه
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر