16 Jan
می خواهم در مورد فاجعه ای بنویسم که گریبانگیر جوامع سنتی مانند ایران می باشد جامعه ای که به نام دفاع از ناموس خود زنان و دخترانی را به دلیل داشتن یک رابطه ساده عاشقاته یا داشتن رابطه جنسی خارج از ازدواج یا اعتراض به یک ازدواج اجباری به حد مرگ از نظر روانی یا جسمی شکنجه می دهند و گاه به مرگ این زنان و دختران بی گناه که از ساده ترین حقوق انسانی خود محروم هستند منجرمی شود اری در جامعه سنتی ایران که زنان وابسته مردان هستند واین وابستگی در تمامی سطوح جامعه به طور قابل ملاحظه ای قابل رویت می باشد باعث ایجاد بردگی جنسی در جامعه امروزی ایران شده است که وجود یک زن در تمامی ابعادزندگیش در اختیار مردان است بطوری که مردان به خود اجازه تصمیم گیری در سرنوشت زنان رامی دهند و این بردگی را به نام غیرت و ناموس تلقی می کنند اما ایا به راستی اینگونه است غیرت وناموس و شرف یکی از ابعاد خشونت علیه زنان می باشد که برای هر چه بیشتر تحت سلطه قرار دادن زنان از ان استفاده میکنند چون در جامعه ای امروزی ایران هیچ جایگاهی برای اراده و خواست زن تعریف نشده است و حمایت قانونی از زنان جامعه ایران نمی شود وزن به مانند یک کالا یا جنس دوم تلقی می شود و تمامی این موارد منجر به بردگی هر چه بیشتر زنان در خانواده یا اجتماع ایران امروزی شده است در جامعه ای که وجود قوانین ضد زن و احکام زن ستیز اسلامی خود دلیلی برای رواج قتلهای ناموسی و ایجاد خشونت در جامعه زنان ایرانی می باشد به طوری که در ماده 630 قانون اساسی امده است هر گاه مرد همسر خود را در حال زنا با مرد اجنبی مشاهده کند و علم به تمکین زن داشته باشد می تواند در همان حال انان را به قتل برساند یا اگر دختری به دست پدرش کشته شود اگر مادر و برادر اولیای دم پیگرد قضیه نباشد فقط به لحاظ عمومی یک دادگاهی تشکیل می شود و مجازاتی بسیار سبک برای پدر در نظر گرفته می شود و حتی ممکن است هیچ مجازاتی در نظر گرفته نشود و او ازاد شود در ذهن شما مردم ایران هیچ گونه چرایی ایجاد نمی شود که چرا در جامعه ایران یک مرد می تواند برای زندگی و مرگ زنان تصمیم بگیرند به راستی چرا دختران و زنان سرزمینمان از ازادی هایی که در شان یک انسان است محروم می باشند درست است وقتی در جامعه ای زمینه خشونت علیه زنان به لحاظ قانونی و اجتماعی فراهم است و نهاد های مدنی حضور چندانی ندارند دور از انتظار نیست حوادثی تکان دهنده در گوشه و کنار ان جامعه رخ دهد و ابعاد این حوادث انقدر خاموش باشد که می توانیم از قتلهای ناموسی به نام فاجعه خاموش در ایران امروزی نام برداما روی سخن من به تمامی انسانهای ازاد اندیش می باشد که به قتلهای ناموسی که یک خشونت دیر پا علیه زنان ایران زمین می باشد نه بگویند و اینگونه خشونت ها را محکوم کنند همه ما میدانیم با وجود محدودیت هایی که در جامعه امروزی ایران وجود دارد جامعه امروزی ایران نیاز به اشکار سازی و اطلاع رسانی و فرهنگ سازی در این زمینه دارد درست است به دلیل عدم حمایت قانونی نیازمند زمان و فعالیت های گسترده می باشیم ولی می توانیم با محکوم کردن اینگونه قتل ها در جهت کمرنگ کردن و از بین بردن این گونه قتل های غیر انسانی سهیم باشیم بیاییم در کنار هم به این گونه خشونت های انسانی پایان دهیم ما می توانیم کافیست که بخواهیم_ خاطره لطفی
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر