از دوشنبه اين هفته يعني هفت ماه آوريل برابر با ۱۸ فروردين ۱٣۹٣ که يک جلسه به اسم صلح و سازش در تهران برگزارشد، اميدهايي در قلبهاي هزاران نفر شکوفه زد و بسياري از ما انتظار لحظه خوب اعلام آزادي ريحانه را کشيديم.
اخباري که از ايران به دست ما رسيده، متاسفانه فعلا خلاف اين اميد و آرزو را اثبات ميکند.
براي بيش از ۱۰۹ هزار نفر که از چين و هندوستان، پاکستان و استراليا و امريکا و ايران، طومار اعتراض به حکم اعدام ريحانه را امضا کرده اند، و براي ميليونها نفري که خبر را شنيده وبا ما ابراز همدردي و همبستگي کرده اند، موظفيم بگوييم چه خبر است؟
در جلسه صلح و سازش که با حضور هنرمندان ، همکلاسي هاي ريحانه ، استادان و ورزشکاران و چهره هاي معروف در ايران تشکيل شد، به اميد اينکه خانواده مقتول اين گره را باز کنند، بايد بگوييم، پيشرفت چنداني حاصل نشده است.
در اين جلسه يک نفر که براي امضا حکم اعدام متهم به قتل برادرش در اين محل بود و اتفاقي در اين جلسه حاضر شده بود، با شنيدن حرفهاي هنرمندان و کل مباحثات در جلسه، چنان منقلب ميشود که با گريه و در حالي تمام بدنش ميلرزيده، ميگويد من با شنيدن اين حرفها، از قاتل برادرم ميگذرم و با وجود اينکه براي امضا حکم اعدام او آمده بودم، الان ميروم و ميگويم اعدام نه!
بعد از اين صحبتهاي تکان دهنده و بسيار انساني و عاطفي، يک و يا دو نفر از خانواده سربندي نيز ميگويند ماهم طرفدار اعدام ريحانه نيستيم و ميرويم تا باهم تصميم بگيريم، يعني خانواده سربندي هنوز اعلام عفو و يا نجات ريحانه از طناب دار نکرده اند.
ظاهرا در اين جلسه صلح و سازش، از سوي هر دو خانواده يعني خانواده مقتول و خانواده ريحانه، صحبتي طرح شده مبني بر ناتمام بودن تحقيقات و ناروشني و ابهام در پرونده.
براي بيش از ۱۰۹ هزار نفر که از چين و هندوستان، پاکستان و استراليا و امريکا و ايران، طومار اعتراض به حکم اعدام ريحانه را امضا کرده اند، و براي ميليونها نفري که خبر را شنيده وبا ما ابراز همدردي و همبستگي کرده اند، موظفيم بگوييم چه خبر است؟
در جلسه صلح و سازش که با حضور هنرمندان ، همکلاسي هاي ريحانه ، استادان و ورزشکاران و چهره هاي معروف در ايران تشکيل شد، به اميد اينکه خانواده مقتول اين گره را باز کنند، بايد بگوييم، پيشرفت چنداني حاصل نشده است.
در اين جلسه يک نفر که براي امضا حکم اعدام متهم به قتل برادرش در اين محل بود و اتفاقي در اين جلسه حاضر شده بود، با شنيدن حرفهاي هنرمندان و کل مباحثات در جلسه، چنان منقلب ميشود که با گريه و در حالي تمام بدنش ميلرزيده، ميگويد من با شنيدن اين حرفها، از قاتل برادرم ميگذرم و با وجود اينکه براي امضا حکم اعدام او آمده بودم، الان ميروم و ميگويم اعدام نه!
بعد از اين صحبتهاي تکان دهنده و بسيار انساني و عاطفي، يک و يا دو نفر از خانواده سربندي نيز ميگويند ماهم طرفدار اعدام ريحانه نيستيم و ميرويم تا باهم تصميم بگيريم، يعني خانواده سربندي هنوز اعلام عفو و يا نجات ريحانه از طناب دار نکرده اند.
ظاهرا در اين جلسه صلح و سازش، از سوي هر دو خانواده يعني خانواده مقتول و خانواده ريحانه، صحبتي طرح شده مبني بر ناتمام بودن تحقيقات و ناروشني و ابهام در پرونده.
خبر از ايران ميرسد که روز گذشته يعني سه شنبه از بلندگوي زندان اسم ريحانه را ميخوانند با اين عنوان که ملاقاتي دارد. ريحانه بسيار ترسيده بود و فکر ميکند او را براي انتقال به انفرادي دعوت ميکنند. سپس خبر رسيده که يک نفر از سوي قوه قضاييه و يا اجراي احکام براي دعا خواندن نزد ريحانه رفته و ظاهرا ميخواهند او را آرام کنند، خبر حاکي است که اين فرد به ريحانه گفته همه چيز دست خدا است و او بايد به سرنوشتي که خدا براي او تدارک ديده راضي باشد.
همه اين اتفاقات نشان ميدهد که اوضاع ريحانه خطرناک است و بايد با دقت و حساسيت صد چندان تشبثات جمهوري اسلامي را زير نظر داشت و اعتراضات را گسترش داد.
سوال اينست آيا با وجود ابهام در پرونده ميتوان، به تصميم قاضي و دستگاه قضايي جمهوري اسلامي تمکين کرد که بهر دليل ميخواهد با اعدام ريحانه اين پرونده را مختومه اعلام کند؟
واقعيت اينست که يک مرد قوي هيکل در اين ماجرا به قتل رسيده، و اقرار ريحانه فقط اين بوده که در جريان دفاع از خودش و قرار گرفتن در شرايطي که مقتول قصد تجاوز به او را داشته، فقط يک ضربه به کتف او زده و فرار کرده است، سوال بايد براي دستگاه قضايي و قاضي کذايي جمهوري اسلامي اين ميبود و اين باشد چه کسي سربندي را به قتل رسانده و آيا آثار جرم در محل نبوده است؟
اين کلاف سردرگمي است که اکنون قوه قضاييه جمهوري اسلامي و شخص لاريجاني با امضا حکم مرگ ريحانه، ميخواهد آنرا مثل هزاران مورد قتل و يا موضوع تجاوز و دفاع زنان از خودشان، مختومه اعلام کرده و متهمين و در اين مورد ريحانه را کشته و سپس دستهاي خونين خود را شسته و به ادامه " حيات ننگين" حکومت کردن و چاپيدن مشغول شوند.
واقعيت اينست که يک مرد قوي هيکل در اين ماجرا به قتل رسيده، و اقرار ريحانه فقط اين بوده که در جريان دفاع از خودش و قرار گرفتن در شرايطي که مقتول قصد تجاوز به او را داشته، فقط يک ضربه به کتف او زده و فرار کرده است، سوال بايد براي دستگاه قضايي و قاضي کذايي جمهوري اسلامي اين ميبود و اين باشد چه کسي سربندي را به قتل رسانده و آيا آثار جرم در محل نبوده است؟
اين کلاف سردرگمي است که اکنون قوه قضاييه جمهوري اسلامي و شخص لاريجاني با امضا حکم مرگ ريحانه، ميخواهد آنرا مثل هزاران مورد قتل و يا موضوع تجاوز و دفاع زنان از خودشان، مختومه اعلام کرده و متهمين و در اين مورد ريحانه را کشته و سپس دستهاي خونين خود را شسته و به ادامه " حيات ننگين" حکومت کردن و چاپيدن مشغول شوند.
در وهله اول سخن من رو بسوي کساني است که در مقابل کمپين جهاني دفاع از ريحانه که سر و صدا بپا کرده و قتل ريحانه را براي نظام " هزينه ساز" کرده، اعلام کنم که خانمها و آقايان، ببينيد که با دستور العمل شما مبني بر التماس و ناله و زاري در مقابل خانواده مقتول که آنها هم حق اشان مبني بر روشن شدن چرايي قتل و يا عوامل اين قتل زير پا گذاشته ميشود، عملا نميتوان کاري کرد.
در مورد خانواده مقتول اگر سوالي هست اينست چرا با قبول حکم اعدام ريحانه و دفاع از اجراي حکم، عملا در کنار نظام قرار گرفته و با کشيدن چهارپايه از زير پاي ريحانه، در قتل يک نفر سهيم شده و در عين حال شانس بررسي دقيق علت قتل مرتضي سربندي را عملا از دست ميدهند. چرا؟؟؟
خطابم در عين حال به مقامات حکومت اسلامي و تصميم گيرندگان و قاتلين اصلي هزاران اعدام شده در ايران است! نميگذاريم ريحانه را بکشيد و آب خوش از گلويتان پايين برود، در حاليکه ميليونها نفر اخبار اين کمپين و سرنوشت ريحانه را تعقيب ميکنند و ميليونها نفر مي بينند که هم خانواده مقتول و هم خانواده ريحانه از عدم دقت در بررسي پرونده و ابهام در مورد اين قتل حرف ميزنند، قاضي پرونده که ريحانه را به قتل عمد متهم کرده و او را به مرگ محکوم کرده، کجاست تا بيايد در مقابل وجدان و نگاه ميليونها نفر از اين دستگاه قرون وسطايي اتان و از اين جنايت سازمان يافته دولتي و بيرحمي نظام اتان دفاع کند؟
خطاب من در اين پيام در عين حال بسوي ميليونها قلبي است که به قلب ريحانه وصل شده و براي نجات او تلاش ميکنند، نيز هست.
راه نجات ريحانه اعمال فشار به خانواده مقتول نيست که آنها هم خواهان روشن شدن چرايي و چگونگي قتل يک عضو خانواده خود هستند، راه نجات ريحانه اعمال فشار به دستگاه و حکومتي است که ناخن پاي ريحانه را در زندان کشيده و از او اقرار گرفته است، راه نجات ريحانه که از ۱۹ سالگي يعني از سنين نوجواني اسير دست حکومتي شده که ضد زن وضد انسان است، اعتراض به اين روش و سيستم حقوقي است که ساده ترين کار آنها محکوم کردن افراد به اعدام و کشتن انسانها است. تف به اين سيستم قضاوت!
براي نجات ريحانه ، کمپين نجات ريحانه يکبار ديگر اعلام ميکند تنها راه اعمال فشار سياسي به اين حکومت است. بايد بپا خاست و در دنيا بيش از پيش سر و صدا بپا کرد. درمقابل يک حکومت با قانون قصاص و اعدام، در مقابل يک حکومت قاتل و جنايتکار، در مقابل يک حکومت که به راحتي آب خوردن ميکشد و خم به ابرو نمي آورد.
ما کمپين امان را گسترش ميدهيم و از همگان دعوت ميکنيم در برنامه هاي آتي اين کمپين سهيم و شريک شوند. بايد راس اين حکومت جنايتکار يعني شخص خامنه اي و يا روحاني را به جايي کشاند که ببينند کشتن ريحانه برايشان هزينه ساز است اين تنها راه نجات ريحانه است!
مينا احدي
۹ آوريل ۲۰۱۴
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر