۱۳۹۲ آذر ۲۰, چهارشنبه

بهنام ابراهیم زاده از بند 350 زندان اوین_ در گرامیداشت نلسون ماندلا

بهنام ابراهیم زاده از بند ۳۵۰ زندان اوین: در گرامیداشت نلسون ماندلا

behnam-ebrahimzade-13
یکی از سمبل های مقاومت و ارداه انسانی برای تغییر از میان ما رفت. کسی که عزم
اراده اش برای تغییر توانست صدها هزار نفر دیگر را با خودش همراه کند و یکی از جنایتکار ترین حکومت های دوران را به زیر بکشد.
نلسون ماندلا اگر به عنوان یکی از اسطوره های اعتراض و مقاومت معروف شده است به دلیل اراده اش بود که ریشه در باورش به برابری انسان ها داشت. باور به برابری انسان ها فارغ از نژاد و جنسیت و مذهب و هر تفاوت ظاهری دیگر آنچنان قدرتی به او داده بود که توانست ۲۷ سال از بهترین سال های عمرش را در زندان های رژیم جنایت کار آپارتاید نژادی بگذراند و سرافراز از زندان خارج شود و جنبش برابری طلبانه را رهبری کند و به پیروزی برساند.
اراده و ایمان به برابری انسان ها و به حق زیستن در شرایط بهتر و انسانی٬ حق آزادی بیان برای همه فارغ از جایگاهشان در ساختار قدرت موتور محرک مقاومت مبارزه ما زندانیان سیاسی ست.
دلیل تاخیر در نوشتن این متن در گرامیداشت نلسون ماندلا بر همگان روشن است. من هم به دلیل ایمان و باور عمیقم به برابری انسانها٬ به دلیل مبارزه و مقاومتم در برابر پایمال شدن حقوق کودکان و کارگران٬ دور از خانواده ام و پشت میله های زندان هستم و دستم از حقوق مسلمم کوتاه است.
قطعا اگر از حقوق ابتدایی و مسلم خود مانند آزادی بیان ٬ آزادی تشکل و تجمع برخوردار بودم تاثیر بیشتری در احقاق حقوق کودکان و کارگران داشتم. اما حکمت زندانی کردن ما همین است٬ ساختار قدرت اعتقادی به برابری و آزادی و حقوق برابر انسانی ندارد و مبارزان این راه را به زندان می افکند و خانواده آنان را تحت فشار قرار می دهد و زندگی را به کامشان تلخ می کند تا هم دیگران حساب کار دستشان بیاید و هم جامعه را از رهبران مبارزات حق طلبانه خود محروم کند.
بهنام ابراهیم زاده از بند ۳۵۰ زندان اوین
۱۷ آذر ۱۳۹۲

هیچ نظری موجود نیست:

ارسال یک نظر