تاریخ جمهوری اسلامی در عین حال تاریخ کشمکش بر سر حجاب است. از تظاهرات زنان در اسفند ۵۷ تا همین امروز، در تمامی ابعاد زندگی اجتماعی در ایران، از مدرسه، دانشگاه، اداره و کارخانه گرفته تا خیابان، اتوبوس، گردشگاه و ورزشگاه، از هنر و موسیقی گرفته تا فیسبوک و فضای مجازی، تلاش برای تحمیل حجاب اجباری و دولتی از یکسو، و مبارزه و مقاومت خستگی ناپذیر و مبتکرانه در برابر آن بطور روزمره جریان داشته است. در این مواجهه عظیم جمهوری اسلامی نبرد را اساسا باخته است. حجاب مثل روز اول همچنان یک اجبار است و بس. فرهنگ جامعه نیست، سمبل وحشیگری و اقتدار لرزان اسلام و حکومتش است. اگر نیروی مخرب جمهوری اسلامی از دادگاه و پلیس و بازداشت و تهدیدهای نماز جمعه تا گرو گرفتن تحصیل و شغل مردم یک آن کنار برود، از آن چند سانت پارچه که به زحمت بر سر زنان و دختران نگه داشته اند، چیزی باقی نمی ماند.
حتی کسانی که روزگاری با شعار "یا روسری یا تو سری" پونز به سر زنان بی حجاب میزدند، یا آنانی که خود را فمینیست و اصلاح طلب و فعال حقوق زنان معرفی میکردند ولی میگفتند "حجاب چندان مهم نیست"، امروز از حجاب اجباری برائت میجویند و در بی بی سی علیه آن آیه و حدیث می آورند. قطب حجاب و اجبار در تمام سالهای سیاه جمهوری اسلامی منظما ریزش کرده و مهجورتر شده است. قطب آزادی و اختیار و اعتراض به حجاب بعوض هر دم آشکارتر، متنوع تر و مهار نشدنی تر شده است. طبیعی است در جامعه ای که تحمیل حجاب و تعرض به زنان رکن حکومت است، تلاش جامعه برای رهایی بیش از پیش بر علیه حجاب متمرکز شود. اکنون میتوان گفت که مبارزه و مقاومت علیه حجاب وارد فاز جدیدی شده است. مبارزه علیه حجاب اجباری دیگر به خیابان و دانشگاه و مقاومت قهرمانانه زنان محدود نیست، بلکه خواست لغو حجاب اجباری در کنار خواست هایی نظیر آزادی زندانیان سیاسی، لغو اعدام و غیره به خواسته ای عمومی و به یک جزء جریان اصلی سیاست ایران تبدیل شده است. نتیجه ای که از این تحول میتوان و باید گرفت این است که اکنون زمان آن فرا رسیده که در مبارزه علیه حجاب اجباری جلوتر رفت و آنرا عملا و اجتماعا به تمامی ملغی کرد.
این شرایط جدید در مواجهه با حجاب تنها محصول مبارزه و مقاومت در برابر حجاب و یا سوخت و ساز جامعه ایران نیست. انقلابات سالهای اخیر در جهان و به میدان آمدن توده های وسیع بویژه نسل جدید برای تغییر اوضاع، تضعیف موقعیت بین المللی و منطقه ای اسلام سیاسی بطور اعم و جمهوری اسلامی بطور اخص، برآمد نوین در جنبش رهایی زن که صریح تر و سازش ناپذیر بردگی جنسی، رفتارها و اخلاقیات مردسالارانه و بویژه قوانین زن ستیز اسلام و مشخصا حجاب را در شکل اعتراض عریان مورد تعرض قرار داده، همه و همه از جمله عواملی هستند که شرایط مساعدتری برای الغاء عملی و نهایی حجاب اجباری در ایران را فراهم کرده است
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر