۱۳۹۲ آذر ۱۰, یکشنبه

یک دقیقه سکوت یک اعدامی دارد حرف میزند

يک دقيقه سکوت٬ يک اعدامي دارد حرف ميزند!

mina eliye edam
اگر اسلام اينطوريه٬ اگر قران اينطوريه٬ ما اينو نميخواهيم!
حکومت اسلامي اعلام کرد که بعد از توافقات ژنو٬ سراغ محکومين به اعدام در زندان قزل حصار ميرود و اعدام دسته جمعي ميکند تا کارگر و دانشجو و منتقد و منزجر از حکومت فکر شورش و اعتراض و انقلاب به سرش نزند. از داخل زندان و از زبان محکوم به اعدام از قزل حصار بشنويدچه ميگويد. او که روزانه مي بيند که يک حکومت جنايتکار٬ جان و زندگي هزاران نفر را به گروگان گرفته است تا هر روز و هر زماني اراده کرد تعدادي را جدا کرده و با وحشيگري اعدام کند٬ ميگويد جان گوسفند در اين جامعه از ما بيشتر ارزش دارد٬حداقل قبل از کشتن گوسفند چهار نفر او را ميدوانند تا خسته شود و درد را کمتر بفهمد٬ اينجا به راحتي جدايمان ميکنند و لحظاتي بعد ما را ميکشند٬ اين چه وضعي است!! او ميگويد مامورين اجراي احکام يعني جلادان بعد از اعدام انسان ٬انساني که اسم و رسم دارد٬ خانواده دارد و .. پاداش ميگيرند٬ اين چه حکومتي است. در اين کيفرخواست با صداي يک اعدامي٬ که بايد به همه زبانهاي دنيا ترجمه شود٬ نه فقط حمله به اعدام و حکومت اعدام را مي شنويم٬ بلکه به اسلام و قران و تکيه گاه حکومت اسلامي نيز حمله ميکند و ميگويد اين قران و خداي شما را قبول نداريم.
جوان ۱۸ ساله را در سراسر عمرش يکبار خطا کرده ٬ ما هم ميگيم خطاکاره اما از رافت اسلامي فقط در کتابها استفاده ميشه ٬ چرا اين جوان را ميکشيد؟؟
خانواده آنهايي که بچه دارند بچه ۶ ساله دارند٬ کي ميخواهد سرپرستي کنه٬ کدوم خدا گفته من دارم ميگم من جنايتکارم ٬ مگه نميگند زندان ما زندان طاغوت نيست زندان ما دانشگاه است پس ما چه جوري ميخواهيم ياد بگيريم٬ چرا اين همه اعدام ...
اين صدا را در همه جا پخش کنيد! اين صدا کيفرخواست يک زنداني و يک محکوم به اعدام عليه حکومت جنايت و رذالت اسلامي است٬ ممکنست همين امروز يا فردا او را بکشند٬ وظيفه ما است که بلند شده و به اين جنايتکاران اعلام کنيم ديگر بس است! ديگر نميگذاريم بکشيد و بچاپيد.
ننگ بر حکومت اسلامي
کميته بين المللي عليه اعدام
٣۰ نوامبر ۲۰۱٣

چسباندن اعلامیه به درب منازل و محل های کسب بهائیان در گرگان

هرانا؛ چسباندن اعلامیه به درب منازل و محل های کسب بهائیان در گرگان

خبرگزاری هرانا – افراد ناشناس در شهر گرگان مرکز استان گلستان اقدام به چسباندن اعلامیه های بر درب منازل و محل کسب ایشان نمودند.

بنا به اطلاع گزارشگران هرانا، ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، این اعلامیه‌هایی حاوی جملاتی از پیامبر آیین بهایی و عکس‌های مذهبی ایشان بوده است، مفاد این اعلامیه‌ها به گونه‌ای تنظیم شده بوده که افراد ناآشنا با آیین بهایی، پس از خواندن آن‌ها گمان خواهند کرد که توسط خود بهاییان نوشته و چسبانده شده است.

در همین راستا، صبح پنجشنبه هنگامی که یکی از کاسبان بهایی به محل کسب می‌رسد متوجه اعلامیه و عکس مزبور بر شیشه مغازه‌ خود می‌شود و همزمان مامورانی از اداره اماکن هم سر می‌رسند و مغازه این فرد بهایی را به دلیل تبلیغ بهاییت از طریق چسباندن اعلامیه به شیشه مغازه‌اش تعطیل می‌کنند. این محل کسب در روز شنبه ۹ آذر ماه با پیگیری شهروند بهایی مذکور دوباره باز می‌شود.

گزارش تفصیلی اماری نقض حقوق بشر در ابانماه 92

هرانا؛ گزارش تفصیلی، آماری نقض حقوق بشر در آبانماه ۹۲

خبرگزاری هرانا - در بررسی عملکرد مجموعه گزارشات ارسالی در آبان ماه سال ۱۳۹۲، خط سیر گزارشات در این ماه، در مجموع شاخص‌های ۱۳ رسته به شرح زیر است.
در بررسی منابع ۱۵۹ گزارش باید اعلام کرد ۶۰ درصد گزارشات را ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران و ۱۰ درصد دیگر آن را منابع مستقل و ۳۰ درصد را نیز منابع دولتی مستند کردند.
هم‌چنین باید اشاره داشت که در طی آبان ماه ۶۳ زندانی در ایران اعدام شدند، ۵۳ نفر از دگر اندیشان بازداشت شدند و ۱۶ نفر نیز از سوی دادگاه انقلاب به ۵۹۶ ماه حبس محکوم شدند.
در حوزه کارگری بر اساس بررسی آماری و پیش بینی گزارشات ماه مشابه سال گذشته حداکثر گزارشات ارسالی می‌توانست ۶۰ گزارش و حداقل آن ۳۳ گزارش باشد اما در واقع ۲۹ گزارش دریافت شد، بر این اساس ۳۶ مورد نقض حقوق برای ۳۹۳۸ نفر به ثبت رسید.
در حوزه اقلیت‌های مذهبی حداکثر ۳۵ و حداقل ۱۵ گزارش مورد پیش بینی بود که تعداد ۱۲ گزارش دریافت شد که بر این اساس تعداد ۱۵ مورد نقض حقوق برای ۵۸ نفر به ثبت رسید.
در حوزه اقلیت‌های قومی حداکثر ۲ و حداقل ۰ گزارش بود که تعداد گزارشات دریافتی ۱ گزارش بوده است که بر این اساس تعداد ۱ مورد نقض حقوق برای ۱ نفر به ثبت رسید.
در حوزه زندانیان حداکثر ۵۳ و حداقل ۳۵ گزارش مورد پیش بینی بود که تعداد ۶۰ گزارش دریافت شد، بر این اساس تعداد ۷۹ مورد نقض حقوق برای ۸۶۰ نفر به ثبت رسید.
در حوزه اصناف حداکثر ۱۴ و حداقل ۴ گزارش مورد پیش بینی بود که تعداد ۲ گزارش دریافت شد که بر این اساس تعداد ۰ مورد نقض حقوق برای ۰ نفر به ثبت رسید.
در حوزه اندیشه و بیان حداکثر ۵۵ و حداقل ۳۱ گزارش بود که تعداد گزارشات دریافتی ۱۶ مورد بوده است که بر این اساس تعداد ۲۰ مورد نقض حقوق برای ۳۳ نفر به ثبت رسید.
در حوزه فرهنگی حداکثر ۱۳ و حداقل ۵ گزارش مورد پیش بینی بود که تعداد گزارشات دریافتی ۴ مورد بوده است، که بر این اساس تعداد ۴ مورد نقض حقوق برای ۴ نفر به ثبت رسید.
در حوزه زنان حداکثر ۲ و حداقل ۰ گزارش مورد پیش بینی بود که تعداد گزارشات دریافتی ۱ مورد بوده است که بر این اساس تعداد ۱ مورد نقض حقوق برای ۱ نفر به ثبت رسید.
در حوزه کودکان حداکثر ۳ و حداقل ۱ گزارش مورد پیش بینی بود که تعداد گزارشات دریافتی ۰ مورد بوده است که بر این اساس تعداد ۰ مورد نقض حقوق برای ۰ نفر به ثبت رسید.
در حوزه دانشجویان حداکثر ۷ و حداقل ۱ گزارش مورد پیش بینی بود که تعداد گزارشات دریافتی ۲ مورد بوده است، که بر این اساس تعداد ۴ مورد نقض حقوق برای ۱۴ نفر به ثبت رسید.
در حوزه اعدام حداکثر ۳۴ و حداقل ۱۰ گزارش مورد پیش بینی بود که تعداد گزارشات دریافتی ۲۲ مورد بوده است، که بر این اساس تعداد ۲۱ مورد نقض حقوق برای ۶۷ نفر به ثبت رسید.
در حوزه محیط زیست حداکثر ۱ و حداقل ۰ گزارش مورد پیش بینی بود که تعداد گزارشات دریافتی ۱ مورد بوده است، که بر این اساس تعداد ۱ مورد نقض حقوق برای ۱ نفر به ثبت رسید.
سایر موارد نقض حقوق بشر نیز حداکثر ۱۰ و حداقل ۴ گزارش مورد پیش بینی بود که تعداد گزارشات دریافتی ۴ مورد بوده است. که بر این اساس تعداد ۰ مورد نقض حقوق برای ۰ نفر به ثبت رسید.
ارزیابی عمومی اخبار نقض حقوق بشر
در آبان ماه سال 92 نیز، نقض سیستماتیک حقوق بشر در ایران تداوم داشت و اعدام 11 زندانی سیاسی در این ماه، که در نوع خود، کم سابقه بوده است، موجب شد که نگرانی‌ها بار دیگر در خصوص وضعیت وخیم حقوق بشر در کشور بالا رود.
در آبان ماه، سه زندانی سیاسی کرد به نام‌های حبیب الله گلپری‌پور، رضا اسماعیلی مامدی و شیرکوه معارفی به ترتیب در زندان‌های ارومیه، سلماس و سقز به دار آویخته شدند. گزارش‌ها حاکی از ضرب و شتم رضا اسماعیلی پیش از اجرای حکم اعدام بوده است.
هم‌چنین هشت زندانی سیاسی در سیستان و بلوچستان به نام‌های ناظر ملازهی، مهرالله ریگی ماهرنیا، عبدالوهاب ریگی، حبیب‌اله ریگی‌نژاد شورکی، سعید نارویی، حامد وکالت، سلمیان میائی و احمد بهرام زهی به همراه 8 زندانی دیگر و همزمان، به دار آویخته شدند. محمد مرزیه، دادستان زاهدان، تاکید کرد که این اعدام‌‌ها "مقابله به مثل" بوده است. این اعدام‌های تلافی‌‌جویانه که همزمان با اعدام حبیب‌الله گلپری‌پور و رضا اسماعیلی صورت گرفت، واکنش‌های متعددی را از سوی مدافعان حقوق بشر در پی داشت؛ که از جمله‌ی این موارد می‌توان به واکنش بان کی مون، دبیر کل سازمان ملل متحد اشاره کرد که از این اعدام‌ها ابراز نگرانی کرد و بار دیگر از دولت ایران خواست که مجازات اعدام را به حال تعلیق درآورد.
در همین زمینه، محکومیت اعدام منصور آروند، زندانی سیاسی محبوس در زندان مرکزی ارومیه، در دیوان عالی کشور به تایید رسید و فرشید ناصری، تیمور نادری‌زاده و برزان نصرالله‌زاده سه زندانی عقیدتی اهل سنت محبوس در زندان رجایی شهر کرج، با حکم شعبه‌ی ۲۸ دادگاه انقلاب به ریاست قاضی مقیسه‌، به اعدام محکوم شدند.
در ماه گذشته کمیته‌ی سوم مجمع عمومی سازمان ملل متحد نیز، به قطعنامه‌ی پیشنهادی کانادا در محکومیت نقض حقوق بشر در ایران، رای مثبت داد و احمد شهید، گزارشگر ویژه‌ی شورای حقوق بشر سازمان ملل متحد در امور ایران هم، دومین گزارش سال جاری خود در مورد وضعیت حقوق بشر در جمهوری اسلامی را منتشر کرد. مسئولان در واکنش به آن ضمن رد اتهامات وارده، این گزارش را بدون در نظر گرفتن واقعیات امروز جمهوری اسلامی ایران، غیرمنصفانه، جهت دار، جانبدارانه و همراه با اغراض و انگیزه‌های سیاسی خواندند.
علاوه بر این موارد، محمد (مروان) آشوبی فرزند عبدالله کودک هفت ساله‌ی اهل فیشور از توابع استان فارس، در بازی متاثر از اجرای حکم اعدام، اقدام به اعدام خود نموده و جان‌ باخت. این حداقل دومین بار طی ماه‌های اخیر است که بازی اعدام، جان کودکی را می‌گیرد.
سپ بلا‌تر، رئیس فدراسیون جهانی فوتبال در دیدار خود از ایران، خواهان حضور زنان در ورزشگاه‌های فوتبال شد. ورود زنان به ورزشگاه‌های فوتبال ایران پس از انقلاب بهمن ۵۷، ممنوع شده است.
توجهات  ویژه به گزارش‌های حقوق بشری
برخی از گزارشات در حوزه‌ی حقوق بشر، همواره با استقبال و حساسیت خاصی از سوی افکار عمومی دنبال می‌شوند. تاکید بر این نکته نیز ضروری‌ست که این دسته از گزارشات الزاماً حاوی حجم بیش‌تری از نقض حقوق بشر، نسبت به موارد مشابه، نیستند.
از جمله‌ی این موارد برخورد تحقیر آمیز و هتک حرمت دو دختر میرحسین موسوی و زهرا رهنورد پس از ملاقات با پدر و مادرشان بود. یکی از دختران میرحسین موسوی طی نامه‌ای اعلان کرد که پس از دو ساعت و نیم ملاقات و هنگام مراجعت، ایشان را به یکی از خانه‌های امن وزارت اطلاعات در همسایگی منزل پدر و مادرش برده و از ایشان خواسته‌اند که بصورت کامل برهنه شوند. وی طی این نامه تصریح کرده که وقتی با این خواسته‌ی مسئولین مخالفت کرده به صورت‌ هر دو دختر میرحسین سیلی زده شد و دست ایشان از سوی نگهبان گاز گرفته شده است.
همین‌طور محکومیت پگاه آهنگرانی، بازیگر سینما، از سوی شعبه‌ی ۲۸ دادگاه انقلاب تهران به ریاست قاضی مقیسه‌، به ۱۸ ماه حبس تعزیری نیز از جمله گزارش‌های نقض حقوق بشری بود که از استقبال افکار عمومی برخوردار شد.
روزنامه‌ی بهار نیز با رای هیئت نظارت بر مطبوعات، توقیف و پرونده‌ی آن برای رسیدگی قضایی به دادگاه ارسال شد. دلیل این توقیف چاپ مقاله‌ای در اول آبان‌ ماه با عنوان "امام؛ پیشوای سیاسی و یا الگوی ایمانی؟" بود که مسئولان روزنامه‌ی بهار نیز ضمن عذرخواهی، به صورت موقت انتشار این روزنامه را متوقف کردند.
به علاوه دختر پروانه و داریوش فروهر، دو تن از قربانیان قتل‌های زنجیره‌ای سال ۷۷، در یادداشتی خبر داد که امسال نیز نیروهای امنیتی بابرگزاری آزادانه‌ی مراسم بزرگداشت والدینش موافقت نکرده‌اند.
از سوی دیگر پنجمین حلقه‌ی انسانی دفاع از کارون با دخالت نيروهاي امنيتی متفرق و از ادامه‌ی تجمع ممانعت به عمل آمد. حلقه‌های دفاع از رودخانه‌ی کارون زمانی شکل گرفت که دوستداران محیط زیست و فعالان حقوق بشر با دعوت از مردم اهواز و دیگر شهرهای اقلیم، خواستار برگزاری تجمع‌های اعتراضی، مدنی و مسالمت آمیز شده بودند؛ آنان هدف از اعتراض‌های خود را توقف تمامی پروژه‌های انتقال آب کارون به دیگر مناطق مرکزی ایران اعلام کرده بودند.
کم‌توجهی به اخبار نقض حقوق بشر
بسیاری از اخبار نقض حقوق بشر، علی‌رغم اهمیت، آن‌چنان که باید مورد توجه رسانه‌ها و یا فعالین شبکه‌های اجتماعی قرار نمی‌گیرند که این امر ناشی از سلیقه رسانه ای است.
در این رابطه می‌توان به اعتصاب غذاهای متعدد زندانیان در ماه گذشته اشاره کرد: شش تن از زندانیانی عقیدتی اهل سنت محکوم به اعدام در سلول‌های انفرادی بند ۲۴۰ اوین، به نام‌های حامد احمدی، کمال ملایی، جمشید دهقانی، جهانگیر دهقانی، صدیق محمدی و سید هادی حسینی از نیمه‌ی آبان ماه دست به اعتصاب غذا زده و تا زمان تنظیم این گزارش، به اعتصاب خود پایان ندادند.
مضاف بر این، کلیه‌ی زندانیان سیاسی سالن ۱۲ زندان رجایی شهر کرج در اعتراض به نصب دستگاه‌های پارازیت، سه روز از گرفتن جیره‌ی غذایی خود اجتناب کردند. از مدت‌ها پیش دستگاه‌های کوچکی جهت ارسال پارازیت و اخلال در امواج موبایل در بندهای مختلف زندان رجایی شهر کرج نصب و موجب ناراحتی‌هایی همچون سردرد، سرگیجه و خشکی دهان را برای زندانیان پدید آورده بود. برخی از منابع خبری نیز پیش‌تر از سرطان‌زا بودن دستگاه‌های ایجاد پارازیت سخن گفته و جان زندانیان سیاسی را در خطر دانسته‌اند. این در حالیست که با فرسوده شدن دستگاههای قدیمی و به بازار آمدن نسل سوم تلفن همراه، به تازگی، مسئولین اقدام به نصب دستگاه‌های بزرگی در محوطه‌ی تمامی بندهای این زندان نموده که باعث بروز نگرانی‌هایی در بین زندانیان شده است.
عبدالفتاح سلطانی، امیرخسرو دلیرثانی، سعید مدنی و مهدی خدایی نیز که هم اکنون در زندان اوین دوران محکومیت خود را می‌گذرانند، در اعتراض به وضعیت زندانیان بیمار که نیاز به رسیدگی پزشکی در خارج از زندان دارند و عدم توجه به بیماری وخیم آقایان میرحسین موسوی و مهدی کروبی، دست به اعتصاب غذا زدند. این چهار زندانی پس از درخواست‌های متعدد مبنی بر شکستن اعتصاب غذا، به اعتصاب خود پایان دادند. بسیاری از شخصیت‌های سیاسی و مدنی، منجمله سید محمد خاتمی، خانواده‌ی مهدی کروبی و سازمان‌های حقوق بشری چون مجموعه فعالان حقوق بشر درایران، خواستار پایان دادن به این اعتصاب غذا شده بودند.
رویدادهای مثبت
علاوه بر موارد متعدد نقض حقوق بشر، در ماه گذشته می‌توان به چند مورد مثبت هم اشاره کرد: مسعود پویان، معلم خوزستانی که به اتهام قصاص با حکم اعدام مواجه بود و در زندان لاکان رشت محبوس بود، با رضایت خانواده‌ی شاکی، از مرگ نجات یافت.
دبیر اتحادیه‌ی ناشران و کتابفروشان تهران هم از رفع تعلیق "آگاه" و "اختران"، دو انتشارات معروف کتاب در ایران، خبر داد.
علاوه بر این دو مورد، با تصویب اعضای شورای شهرستان رشت، زبان گیلکی برای اولین بار به عنوان زبان رسمی جلسات این شورا تعیینشد. رئیس شورای شهرستان رشت در این خصوص گفته است: "زبان گیلکی از جمله زبان‌های بومی ملت ایران است که در تهدید قرار گرفته و اعضای این شورای برای حفظ اصالت زبان درحال فراموشی گیلکی و زنده نگهداشتن آن، از این پس جلسات خود را با این زبان اداره می کند."
برخی مستندات قانونی و حقوقی گزارشات آبان ماه
در این قسمت سعی خواهد شد به طور کوتاه و اجمالی برخی از مهم‌ترین گزارش‌های نقض حقوق بشر آبان ماه که در بالا به آن‌ها اشاره شده است، از لحاظ حقوقی مورد بررسی قرار گیرند. این بخش به هدف ارتقاء سطح آگاهی های مورد نیاز جامعه و تاکید بر آموزش در کنار اطلاع رسانی به نگارش درآمده است.
طبق ماده‌ی ۳ اعلامیه‌ی جهانی حقوق بشر و بند ۱ ماده‌ی ۶ اعلامیه حقوق مدنی-سیاسی، حق زندگی، از حقوق ذاتی هر انسان به حساب می‌آید و این حق بایستی به موجب قانون نیز حمایت شود. بند ۲ ماده‌ی ۱ دومین پروتکل اختیاری میثاق بین المللی حقوق سیاسی و مدنی به منظور الغای مجازات مرگ هم، اقدامات لازم در جهت منسوخ کردن مجازات مرگ در قلمرو قضایی را، به کشورها گوشزد می‌کند. حال آن‌که در سحرگاه چهارم آبان ماه، 18 زندانی، در ایران به دار آویخته شدند.
هم‌چنین با توجه به بیانه‌‌ای که مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران در خصوص اعدام‌‌های فوق الذکر منتشر کرد، برجستگی و وجه تمایز دیگرِ اعدام هجده زندانی در یک روز، فارق از تعداد آن‌ها و نحوه‌ی دادرسی پرونده‌های ایشان، عجولانه بودن اجرای اعدام‌هاست. اصل استقلال قضایی و حق برخورداری افراد از دادرسی منصفانه، علنی و بی طرفانه توسط دادگاه مستقل از ابتدای تدوین اسناد حقوق بشری مورد توجه بوده و اسناد مهمی چون اعلامیه‌ی جهانی حقوق بشر و ماده‌ی ۱۰ و ۱۴ میثاق بین المللی حقوق مدنی و سیاسی بر آن تاکید کرده‌‍اند.
در خصوص عدم رسیدگی پزشکی به زندانیان بیماری که نیاز مبرم به مراقبت های ویژه دارند بایستی اشاره کرد که ماده‌ی ۲۲ کنوانسیون حقوق زندانیان بر لزوم انتقال زندانیان بیمار نیازمند به معالجات ویژه و تخصصی به موسسات تخصصی یا بیمارستان‌های غیرنظامی در خارج از زندان دلالت می کند. بیمارستان مورد اشاره باید تجهیزات لازم، تخت کافی، لوازم دارویی مناسب و پزشک متخصص و آموزش دیده برای مراقبت های پزشکی و درمانی از زندانی بیمار را داشته باشد.
پیرامون وضعیت نامناسب رود کارون و اعتراضات مردمی نسبت به انتقال آب کارون به زاینده‌رود، بایستی متذکر شد که بر اساس اصل 23 بیانیه‌‌ی کنفرانس‌ سازمان‌ ملل‌ متحد‌ درباره‌ی محیط‌ زیست‌ و توسعه‌،‌ امکان‌ بهره‌برداری‌ از محیط‌ زیست‌ و منابع‌ طبیعی‌ برای‌ انسان‌ محدود است‌؛ بنابراین‌ باید این‌ منابع‌ تحت‌ نظارت‌ و حفاظت‌ قرار گیرد. ماده‌ی ۱۵ پیش طرح سومین میثاق بین المللی حقوق همبستگی هم بر این نکته که دولت‌ها موظف‌اند تا شرایط طبیعی حیات را دچار تغییرات نامساعدی نکنند که به سلامت انسان و بهزیستی جمعی آسیبی وارد کند؛ تاکید دارد. بر پایه‌ی بخشی از ماده‌ی ۲۳ اعلامیه هزاره نیز به توقف بهره برداری نادرست از منابع آبی، با ایجاد و تدوین راه کارهای مدیریت آب که دسترسی معقول و منصفانه و ایجاد تخایر کافی را ترویج کند؛ تاکید شده است. اصل اول اعلامیه‌ی کنفرانس سازمان ملل متحد درباره‌ی محیط زیست (اعلامیه استکهلم)، ماده‌ی ۱۱ پروتکل الحاقی به کنوانسیون آمریکایی حقوق بشر، ماده‌ی ۱۴ پیش طرح سومین میثاق بین المللی حقوق همبستگی و ماده‌ی ۲۴ منشور آفریقایی حقوق بشر نیز زندگی در محیط زیستی سالم و متعادل را از حقوق بنیادین انسان‌ها بر شمرده‌اند.

اسماعیل برزگری به بند 350 بازگشت

هرانا، اسماعیل برزگری به بند ۳۵۰ بازگشت

خبرگزاری هرانا - اسماعیل برزگری در ۳۶ مین روز از اعتصاب از سلول انفرادی به بند ۳۵۰ بازگشت و رسول حیدرزاده به اعتصاب خود پایان داد.
بنا به اطلاع گزارشگران هرانا، ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، اسماعیل برزگری که از روز سه شنبه ۵ آذر ماه ۱۳۹۲ به دلیل اعتصاب غذا به سلولهای انفرادی بند ۲۴۰ زندان اوین منتقل شده بود، روز گذشته به بند ۳۵۰ بازگشت.

اسماعیل برزگری دندان‌پزشک و موزیسین آذربایجانی که محکومیت ۷ سال حبس خود را در زندان اوین می‌گذراند، از تاریخ ۳ آبان ماه سال جاری در اعتصاب غذا بسر می‌برد.
رسول حیدر‌زاده دیگر زندانی سیاسی آذربایجانی که در اعتراض به انتقال اسماعیل برزگری به سلول انفرادی دست به اعتصاب غذا زده با بازگشت وی به اعتصاب خود پایان داد.
یک منبع مطلع به گزارشگر هرانا گفت: «در حال حاضر اسماعیل برزگری به خاطر وضعیت بحرانی جسمی از انفرادی، به بند ۳۵۰ منتقل شده و در شرایط نگران کننده‌ای بسر می‌برد.»

اعتصاب بیش از 1800 زندانی اعدامی وارد ششمین روز خود شد

هرانا؛ اعتصاب بیش از ۱۸۰۰ زندانی اعدامی وارد ششمین روز خود شد

خبرگزاری هرانا - اعتصاب بیش از ۱۸۰۰ زندانی محکوم به اعدام در واحد ۲ زندان قزل‌حصار همچنان ادامه دارد.
بنا به اطلاع گزارشگران هرانا، ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، تعدادی از سالنهای واحد ۲ زندان قزل‌حصار از تاریخ دوشنبه ۴ آذر ماه و در پی انتقال ۱۱ زندانی محکوم به مرگ به سلول انفرادی جهت اجرای حکم دست به اعتصاب غذا زدند.
یکی از زندانیان قزل‌حصار به گزارشگر هرانا گفت: «اعتصاب غذای محکومین به اعدام همچنان ادامه دارد و زندانیان خواهان رسیدگی مجدد به پرونده‌هایشان هستند.»
وی در ادامه گفت: «چند سالن دیگر از واحد ۲ نیز به اعتصاب غذا پیوسته‌اند و خواست همه زندانیان بررسی مجدد حکم اعدامشان می‌باشد.»

بیست و هفتمین روز اعتصاب زندانیان عقیدتی قزل حصار

هرانا؛ بیست و هفتمین روز اعتصاب زندانیان عقیدتی قزل‌حصار

خبرگزاری هرانا - زندانیان عقیدتی محکوم به اعدام زندان قزل‌حصار وارد ۲۷ مین روز از اعتصاب غذای خود شدند.
بنا به اطلاع گزارشگران هرانا، ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، حامد احمدی، کمال ملایی، جمشید دهقانی، جهانگیر دهقانی، صدیق محمدی و سیدهادی حسینی از روز دوشنبه ۱۳ آبان ماه در اعتراض به مسائل صنفی و حکم اعدام که برایشان صادر شده، دست به اعتصاب غذا زدند.
بستگان یکی از این زندانیان به گزارشگر هرانا گفت: «این شش زندانی عقیدتی در شرایط بسیار نگران کننده‌ای بسر می‌برند و مسئولین هیچ گونه توجهی به خواسته‌های ایشان نمی‌کنند.»
وی در ادامه گفت: «خانواده این شش زندانی طی نامه‌ای که برای معاون سیاسی امنیتی دادستان آقای بختیاری نوشتند از وی خواهان رسیدگی به وضع عزیزانشان شدند. آقای بختیاری نیز نامه را ضمیمه پرونده کرده و برای آقای جعفری دولت آبادی ارسال کرده‌اند. ایشان هم تا کنون هیچ جوابی برای رسیدگی به پرونده این شش زندانی نداده‌اند و عزیزان ما هر لحظه ممکن است اعدام شوند.»
وی همچنین گفت: «خانواده‌ها همگی امروز به نزد رئیس شعبه ۲۸ دادگاه انقلاب آقای محمد مقیسه‌ای رفتند. زیرا حکم اعدام تمام زندانیان عقیدتی اهل سنت را وی صادر کرده است. قاضی مقیسه‌ای و منشی دادگاه مجتبی ضمن توهین و ناسزا به خانواده‌ها ایشان را از دادگاه بیرون کرده و هیچ جوابی ندادند.»

عدم رسیدگی پزشکی به یکی از زندانیان عقیدتی زندان رجایی شهر

هرانا؛ عدم رسیدگی پزشکی به یکی از زندانیان عقیدتی زندان رجایی شهر

خبرگزاری هرانا - عبدالرحمن سنگانی زندانی معلول اهل سنت که به اعدام محکوم شده است از امکانات درمانی در زندان رجایی شهر محروم است.
بنا به اطلاع گزارشگران هرانا، ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، عبدالرحمن سنگانی در تاریخ ۱۰ بهمن ماه ۱۳۸۸ پس از احضار به دادگاه انقلاب تهران بازداشت و به سلول‌های انفرادی بند ۲۴۰ اوین منتقل شد، وی پس از ۱۸ ماه نگهداری در سلول انفرادی به زندان رجایی شهر کرج منتقل و در شعبه ۲۸ دادگاه انقلاب به ریاست قاضی محمد مقیسه‌ای به اعدام محکوم شد.
نامبرده که از قسمت چپ بدن خود بدلیل تصادف رانندگی معلول می‌باشد هم اکنون در زندان رجایی شهر از امکانات بهداشتی و درمانی مناسب محروم بوده و در شرایط سختی بسر می‌برد.
یکی از نزدیکان وی به گزارشگر هرانا گفت: «عبدالرحمن سنگانی متولد سال ۱۳۵۷شهرستان تایباد از توابع مشهد است. تاریخ اولین دستگیری وی ۵ ماه ۱۳۸۳ درشهرتایباد بود. وی در منزل شخصی خود توسط نیروهای وزارت اطلاعات به جرم اقدام علیه امنیت ملی بازداشت وبه زندان اوین در تهران منتقل شد و بعد از پنج ماه با وثیقه ۵۰ میلیونی آزاد گردید. اما فشارسیستماتیک اطلاعات بعد از آزادی ادامه داشت وهرچند وقت یکبار احضار می‌شد وتهدید می‌گردید."
وی در خصوص نحوه بازداشت اخیر عبدالرحمن گفت: "پس از سال‌ها که عبدالرحمن به این صورت زندگی کرد، سرانجام درپی ناآرامی‌های شهر چابهار وی درتاریخ ۱۰ بهمن ماه ۱۳۸۸ در یک درخواست دروغی توسط دادگاه انقلاب تهران برای گرفتن نامه آزادی فراخوانده شد اما به محض حضور دردادگاه توسط نیروهای اطلاعات بازداشت شد وتحت شکنجه جسمی وروحی قرارگرفت وبه سلولهای انفرادی بند۲۴۰ زندان اوین منتقل شد وپس از ۱۸ ماه بی‌خبری خانواده‌ها سرانجام به رجایی شهر منتقل و محکوم به اعدام گردید."