سيامک امجدى: نگذاريم صدايشان خاموش بماند! در رابطه با جانباختن هزاران پناهجو در درياها
در سالهای اخیر موج پناهجویانى که از طریق کشورهایی چون اندونزی عازم استرالیا میشوند، شدت یافته است. بسیاری از اين پناهجويان که اغلب ایرانى و افغانى هستند از طريق دريا و با قايق هاى که از استاندارد لازم براى سفر دريايى برخوردار نيستند راه پر مخاطره اى را براى رسيدن به استراليا در پيش مى گيرند.
متاسفانه تعداد زيادى از اين قايق ها در مسير رسيدن به استراليا بر اثر طوفانى شدن هوا، برخورد با صخره ها و سوانح مختلف ديگر در آب واژگون و غرق مى شوند و تلفات جانى زيادى به بار آورده اند. از اوايل سال جارى تا به امروز بيشتر از هزار پناهجو که اغلب آنها زن و کودک هستند جان خودشان را در اين سوانح مرگبار از دست داده اند.
در هفته گذشته و به فاصله دو روز دو قايق حامل پناهجويان با داشتن بيش از ٣۵٠ سرنشين در آبهاى بين اندونزى و استرالياغرق شدند. در اين حادثه هاى دلخراش بيش از ده نفر که تعدادى از آنها کودک بودند جان مى سپارند.
در ماههاى گذشته نيز به تکرار از اين خبر هاى دردناک و بسيار متاثر کننده شنيديم و ديديم. يکى از فاجعه بار ترين اين حادثه ها غرق شدن قايق حامل بيش از ٢۵٠ پناهجوى ايرانى، افغانى و عراقى در سواحل کريسمس در دسامبر ٢٠١٢ بود. قايق مذکور با در آبهاى استراليا با موجهاى شديد برخورد مى کند و کاملا متلاشى مى شود از اين حادثه وحشتناک فقط ٣٣ نفر جان سالم بدرد مى بردند.
به اين ليست مى توان دهها تراژدى انسانى ديگراز اين گونه را اضافه کرد، دهها سانحه در درياى مديترانه و سواحل اسپانيا، ايتاليا و يونان را ضافه کرد. به اين ليست مى توان کشته شدن ۵٨ نفر پناهجوى چينى که در راه رسيدن به انگلستان در کاميون و از نبود اکسيژن خفه شدند را اضافه کرد، از کشته شدن تمام پناهجويان زن، مرد و کودکى که در کوهها از سرما يخ بستن و يا در حين عبور از مرزها بر اثر انفجار مين کشته شدند و يا به گلوله بسته شدند و يا در رودخانه ها دچار سانحه شدند رو اضافه کرد.
متاسفانه تعداد زيادى از اين قايق ها در مسير رسيدن به استراليا بر اثر طوفانى شدن هوا، برخورد با صخره ها و سوانح مختلف ديگر در آب واژگون و غرق مى شوند و تلفات جانى زيادى به بار آورده اند. از اوايل سال جارى تا به امروز بيشتر از هزار پناهجو که اغلب آنها زن و کودک هستند جان خودشان را در اين سوانح مرگبار از دست داده اند.
در هفته گذشته و به فاصله دو روز دو قايق حامل پناهجويان با داشتن بيش از ٣۵٠ سرنشين در آبهاى بين اندونزى و استرالياغرق شدند. در اين حادثه هاى دلخراش بيش از ده نفر که تعدادى از آنها کودک بودند جان مى سپارند.
در ماههاى گذشته نيز به تکرار از اين خبر هاى دردناک و بسيار متاثر کننده شنيديم و ديديم. يکى از فاجعه بار ترين اين حادثه ها غرق شدن قايق حامل بيش از ٢۵٠ پناهجوى ايرانى، افغانى و عراقى در سواحل کريسمس در دسامبر ٢٠١٢ بود. قايق مذکور با در آبهاى استراليا با موجهاى شديد برخورد مى کند و کاملا متلاشى مى شود از اين حادثه وحشتناک فقط ٣٣ نفر جان سالم بدرد مى بردند.
به اين ليست مى توان دهها تراژدى انسانى ديگراز اين گونه را اضافه کرد، دهها سانحه در درياى مديترانه و سواحل اسپانيا، ايتاليا و يونان را ضافه کرد. به اين ليست مى توان کشته شدن ۵٨ نفر پناهجوى چينى که در راه رسيدن به انگلستان در کاميون و از نبود اکسيژن خفه شدند را اضافه کرد، از کشته شدن تمام پناهجويان زن، مرد و کودکى که در کوهها از سرما يخ بستن و يا در حين عبور از مرزها بر اثر انفجار مين کشته شدند و يا به گلوله بسته شدند و يا در رودخانه ها دچار سانحه شدند رو اضافه کرد.
چند قايق ديگر بايد غرق شود، چند انسان ديگر بايد جان خود را از دست بدهد، جنازه از آب گرفته چند کودک ديگر را بايد ديد تا ما را به خشم آورد، تا ما را به صدا در آورد؟ اين انسانها مگر چه جرمى مرتکب شده اند که بايد اينگونه مجازات شوند؟ مسبب تمام اين جنايات و تراژدى هاى انسانى چه کسانى هستند؟ انگشت اتهام را به طرف چه کسانى بايد دراز کرد؟ چه کسانى را بايد بعنوان مسببين اين جنايات به محاکمه کشاند؟
دولتهاى "پناهنده پذير" خود را در ارتباط با سوانح مرگبار دريايى مطلقا مقصر نمى دانند و به همين دليل هيچ اقدامى به نفع پناهجويان و در جهت پيشگيرى و به حداقل رساندن اينچنين فجايعى را در دستور کار خود قرار نمى دهند. در عوض آنها با بى شرمى، خود پناهجويان رامقصر تمام اين سوانح مى دانند. انگار پناهجويان ايرانى، افغانستانى، عراقى، سورى و غيره به دلايل واهى و براى تفريح و ماجراجويى با ر سفر مى بندندد، خانه و کاشانه و عزيزان خود را ترک مى کنند و اين همه سختى و ناملايمات را به جان مى خرند و زندگى خود را ريسک مى کنند. غير اين استکه آنها هم مثل همه ما مى خواستند بدور از ترس زندگى کنند، مى خواستند يک زندگى انسانى داشته باشند و مى خواستند در امنيت و رفاه و آزادى زندگي کنند؟ !
همه اين دولتها دروغگو و بىشرم هستند. واژههاى انسان، انسانيت، حقوق بشر و غيره وقتى براى آنها معنى پيدا ميکند که فقط به پول ترجمه شود. نبايد دست رو دست بگذاريم و نظاره گرباشيم که اين دولتها با سياستهاى کثيف خودشان اينگونه جان اين انسانها را به خطر بيندازند.
بايد با صداى بلند به آنها اعلام کرد که اگر نمى خواهند هيچ پناهنده ايرانى از کشورآنها درخواست پناهندگى کند بايد دست از مماشات با جمهورى اسلامى بردارند، جمهورى اسلامى را از نظر سياسى کاملا منزوى کنند و از مبارزات مردم براى سرنگونى رژيم اسلامى حمايت کنند. اگر نمى خواهند هيچ پناهجوى عراقى و افغانى به کشورشان بيايد، بايد منفعت مردم اين کشورها را به منفعت حقيرانه خود ارجعيت بدهند و از تفرقه اندازى وساختن هويت هاى ملى و مذهبى براى مردم دست بردارند، امنيت و رفاه و استاندارد هاى اوليه را براى مردم تضمين کنند. اگر نمى خواهند هيچ پناهجوى از آفريقاى شمالى و خاورميانه به کشورتان بيايد، سياستها و اقداماتى را در دستور کارفورى خود بگذاريد که بتواند تروريستهاى دولتى و جريانات تروريست اسلامى در منطقه را که امنيت و آرامش را از مردم سلب کرده است افسار بزند. اگر نمى خواهند هيچ پناهجوى از قاره آفريقا و از جمله از کنيا، اوگاندا، سودان و سومالى به کشور شان بيايد، به جنگهاى قومى و نژادى دراين مناطق دامن نزنند، بازار فروش اسلحه خود را در اين کشورها تعطيل کنند و براى بهبود وضع اقتصادى و رفاهى مردم قدم بردارند. اگر نمى خواهيد هيچ پناهجويى از دست دولتهاى مستبد و ديکتاتور به کشور شما بيايند، اين حکومتهاى دست نشانده تان را تحت فشار قرارد بدهيد که اختناق واستبداد و خشونت را کنار بگذارند ، حقوق اوليه مردم را به رسميت بشناسند و يک پروسه دموکراتيک را در پيش گيرند.
دولت استراليا و دولتهاى ديگر به اصطلاح پناهنده پذير بطور مستقيم و غير مستقيم مسبب تمام سوانحى هستند که تا به امروز جان هزاران پناهجو را گرفته است. آنها با اتخاذ سياستهاى ضد انسانى و ضد پناهندگى و نقض کنوانسيون پناهندگى که خود اين دولتها از امضا کنندگان آنند مرتکب جرم شده اند و بايد در يک دادگاه بين المللى به محاکمه کشانده شوند.
حق پناهندگى يک حق انسانى است. بايد با چنگ و دندان هم که شده از اين ابتدايى ترين حق انسانى خود دفاع کنيم و اجازه ندهيم بيش از اين پايمال شود. تحميل عقب نشينى به دول غربى براى عقب نشستن از سياستهاى ضد پناهندگى و صد انسانى خود کاملا شدنى است به شرط اينکه متحد و متشکل شويم و به قدرت عظيم خود باور داشته باشيم.
درج در نشريه همبستگى شماره ٦٨
٢٣ اوت ٢٠١٣
دولتهاى "پناهنده پذير" خود را در ارتباط با سوانح مرگبار دريايى مطلقا مقصر نمى دانند و به همين دليل هيچ اقدامى به نفع پناهجويان و در جهت پيشگيرى و به حداقل رساندن اينچنين فجايعى را در دستور کار خود قرار نمى دهند. در عوض آنها با بى شرمى، خود پناهجويان رامقصر تمام اين سوانح مى دانند. انگار پناهجويان ايرانى، افغانستانى، عراقى، سورى و غيره به دلايل واهى و براى تفريح و ماجراجويى با ر سفر مى بندندد، خانه و کاشانه و عزيزان خود را ترک مى کنند و اين همه سختى و ناملايمات را به جان مى خرند و زندگى خود را ريسک مى کنند. غير اين استکه آنها هم مثل همه ما مى خواستند بدور از ترس زندگى کنند، مى خواستند يک زندگى انسانى داشته باشند و مى خواستند در امنيت و رفاه و آزادى زندگي کنند؟ !
همه اين دولتها دروغگو و بىشرم هستند. واژههاى انسان، انسانيت، حقوق بشر و غيره وقتى براى آنها معنى پيدا ميکند که فقط به پول ترجمه شود. نبايد دست رو دست بگذاريم و نظاره گرباشيم که اين دولتها با سياستهاى کثيف خودشان اينگونه جان اين انسانها را به خطر بيندازند.
بايد با صداى بلند به آنها اعلام کرد که اگر نمى خواهند هيچ پناهنده ايرانى از کشورآنها درخواست پناهندگى کند بايد دست از مماشات با جمهورى اسلامى بردارند، جمهورى اسلامى را از نظر سياسى کاملا منزوى کنند و از مبارزات مردم براى سرنگونى رژيم اسلامى حمايت کنند. اگر نمى خواهند هيچ پناهجوى عراقى و افغانى به کشورشان بيايد، بايد منفعت مردم اين کشورها را به منفعت حقيرانه خود ارجعيت بدهند و از تفرقه اندازى وساختن هويت هاى ملى و مذهبى براى مردم دست بردارند، امنيت و رفاه و استاندارد هاى اوليه را براى مردم تضمين کنند. اگر نمى خواهند هيچ پناهجوى از آفريقاى شمالى و خاورميانه به کشورتان بيايد، سياستها و اقداماتى را در دستور کارفورى خود بگذاريد که بتواند تروريستهاى دولتى و جريانات تروريست اسلامى در منطقه را که امنيت و آرامش را از مردم سلب کرده است افسار بزند. اگر نمى خواهند هيچ پناهجوى از قاره آفريقا و از جمله از کنيا، اوگاندا، سودان و سومالى به کشور شان بيايد، به جنگهاى قومى و نژادى دراين مناطق دامن نزنند، بازار فروش اسلحه خود را در اين کشورها تعطيل کنند و براى بهبود وضع اقتصادى و رفاهى مردم قدم بردارند. اگر نمى خواهيد هيچ پناهجويى از دست دولتهاى مستبد و ديکتاتور به کشور شما بيايند، اين حکومتهاى دست نشانده تان را تحت فشار قرارد بدهيد که اختناق واستبداد و خشونت را کنار بگذارند ، حقوق اوليه مردم را به رسميت بشناسند و يک پروسه دموکراتيک را در پيش گيرند.
دولت استراليا و دولتهاى ديگر به اصطلاح پناهنده پذير بطور مستقيم و غير مستقيم مسبب تمام سوانحى هستند که تا به امروز جان هزاران پناهجو را گرفته است. آنها با اتخاذ سياستهاى ضد انسانى و ضد پناهندگى و نقض کنوانسيون پناهندگى که خود اين دولتها از امضا کنندگان آنند مرتکب جرم شده اند و بايد در يک دادگاه بين المللى به محاکمه کشانده شوند.
حق پناهندگى يک حق انسانى است. بايد با چنگ و دندان هم که شده از اين ابتدايى ترين حق انسانى خود دفاع کنيم و اجازه ندهيم بيش از اين پايمال شود. تحميل عقب نشينى به دول غربى براى عقب نشستن از سياستهاى ضد پناهندگى و صد انسانى خود کاملا شدنى است به شرط اينکه متحد و متشکل شويم و به قدرت عظيم خود باور داشته باشيم.
درج در نشريه همبستگى شماره ٦٨
٢٣ اوت ٢٠١٣
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر